نقد و بررسی "چشم انداز مذاکرات قاهره(يادداشت روز)" روزنامه ی کیهان شنبه 10 اسفند ماه سال 1387

"تلاش مذبوحانه برای خنثی کردن و برهم زدن نقش  تلاش میانجی گرایانه ی مصر برای ایجاد اتحاد میان حماس و ساف"

به دلیل افشا شدن ماهیت دروغین و شیادانه ی دین فروشان و عوامفریبان و جنگ افروزان و غارتگران حاکم رژیم تروریستی آخوندی که این روزها شاهدیم که چگونه خط ادامه دار شکست  موجب   افشا شدگی اهداف شوم و پلید رژیم تروریستی آخوندی شده است. البته که حاصل  پیگیری سیاست صدور تروریسم و بنیاد گری و سیاست مداخله گری در کشور های همجوار و منطقه است. اکنون چون نتیجه ی افشای اینگونه سیاست موجب  ضربه پذیری  بیشتررژیم تروریستی آخوندی در عراق و فلسطین شده است . برای اینکه  در ادامه ی خط زنجیره ای شکست های پی در پی در چند ماه اخیر که پس از تصویب توافقنامه امنیتی دولت عراق با آمریکا  سبب زمینه ی شکست های بیشر دیگری در منطقه  شد که شروع  شده است.

 زیرا که برای جبران این شکست  تصویب توافقنامه ی امنیتی در عراق، بحران جنگ افروزی 22 روزه در نوار غزه در دستور کار قرار گرفت و همزمان  سپاه پاسداران وارد صحنه در داخل کشور شد تا به موازات حضور در برپائی جنگ 22 روزه ی در نوار غزه و فعال کردن حزب الله لبنان  و به صحنه جنگ روانی تبلیغاتی کشاندن  شیخ حسن  نصر لله رهبر حزب الله لبنان که در فاع از حماس وجنگ نوار غزه برای بسط دادن وتعمیم آن در منطقه  بود. در داخل نیز  پاسداران بسیجیان را کفن پوش کرد و اینان را وارود خیابان و فرودگاه ها و جلوی سفارتخانه های کشور های غربی و عربی کرد تا با سر دادن فریاد ای مرگ بر رهبران کشور ها به خصوص رئیس جمهور مصر و پادشاهان اردن و عربستان، همچنین کفن پوشان بسیجی جایزه ی میلیون دلاری برای کشتن حسنی مبارک رئیس جمهور مصر تعیین کنند تا که بتوان دامنه ی جنگ 22 روزه ی نوار غزه را به درون خاک مصر و اردن و لبنان و سراسر منطقه ی خاورمیانه  گسترش داد. اما چون این توطئه  با مقاومت و ایستادگی رهبران کشور های عربی و عدم تسلیم  شدن در برابر  بحران  و توطئه سازی ها و تهدید های رژیم تروریستی آخوندی مواجه شد. در نهایت منجر به شکست  توطئه ی جنگ افروزی دیگری برای  لوطی جماران و سپاه پاسداران در نوار غزه شد که نتیجه شکست انتخابات شورای استانی در عراق را بهمراه داشت.

البته شکست بزرگتر را از خارج شدن نام مجاهدین از لیست گروه و سازمان های تروریستی از سوی کشورهای اتحادیه ی اروپا دریافت  کردند . طوریکه طرح توطئه های همآهنگ در عراق و اروپا علیه ی مجاهدین  نیز منجر به افتضاح شکست های دیگری شد .

سپس  پروژه ی آخوند علی اکبر ناطق نوری کلان دزد افشا شده از سوی پالیزدار و مشاور لوطی جماران پیرامون بحرین کلید خورد  که گفت بحرین جزو یکی از استان ای ایران بوده است. همین موضع گیری  موجب تنش گسترده با بحرین و سایر کشورهای عربی حامی بحرین از جمله سوریه تنها هم پیمان  رژیم تروریستی در میان کشورهای عربی شد. در نهایت منتهی به  تحمیل  شکست دیگری برای مدعیان رژیم ترورستی آخوندی شد . آنگونه که پاسدار گماشته احمدی نژاد مجبور شد تا که پاسدار میلیاردی   محد صادق محصولی را سراسیمه به منامه پایخت بحرین اعزام کند و با شکر سرخ خوری و دلجوئی کردن دعوت از پادشاه بحرین به ایران کند که بالاخره با کشاندن وزیر امور خارجه ی بحرین به ایران پاسدار گماشته احمدی نژاد اعتراف کرده است که رژیم تروریستی آخوندی دوست بحرین و کشورهای عربی می باشد.

اما شکست جدید ، ناشی ازنشست سران حماس و ساف در قاهره  و اعلام تلاش برای وحدت ملی می باشد که بمنزله ی تیر خلاص برای توطه گران لوطی جماران و سپاه پاسداران در نوار غزه می باشد . برای همین پاسدار یادداشت روز نویس غیر ایرانی وارد صحنه شده است و آنگونه که رئیس پاسدار سربازجو حسین شریعتمداری ترسیم کرده وی قلمفرسائی کرده است و با گریز به صحرای کربلا زدن وآسمان و ریسمان بافی و از تاریخچه برپائی انتخابات و پیروزی حماس  گفته است. ولی به نقش توطئه و دخالت گری درون جنبش آزادیبخش ملی فلسطین  و کمک مالی و تبلیغاتی برای پیروزی حماس  اشاره نکرده است . همانگونه که به تحریک کردن حماس و بستر سازی برپائی جنگ داخلی و جدا کردن نوار غزه هم سخنی نگفته است تا اینکه توانسته باشد آنگونه که خود می خواهد  به جنگ 22 روزه نوار غزه  و قدرت برتر حماس پس از آن  اشاره کند. زیرا که هدف ایجاد توطئه ی نخ نما شده ی  نفاق و تفرقه میان حماس و فتح  به جای اتحادمی باشد.

 در خاتمه اینکه مشخص است که برای تئوری پردازان سیاست صدور تروریسم و بنیاد گرائی به برون مرز  و همینطور  برای برنامه ریزان مدافع سیاست دخالت گری در امور داخلی کشور های همجوار و منطقه نه تحمل روند شکست های اخیر در منطقه تحمل پذیرنمی باشد و نه اینکه  جبران کردن شرایط از دست رفته ی امکان پذیر می باشد . برای  همین می بایست تلاش مذبوحانه شود تا شرایط بدتر ازاین نشود . یعنی اینکه از یک سو برروی سیاست 30 ساله ی ایجاد اختلاف میان ساف و حماس و شقه شقه کردن بیشتر سازمان آزادیبخش ملی فلسطین می بایست تأکید وسرمایه گذاری کرد تا که  پیآمد آن بتوان آلت دست های وابسته به لوطی جماران و سپاه پاسداران دست وپا کرد تا که در سر فصل های مشخص از اینان برای باج گیری وجنگ افروزی در منطقه استفاده  نمود .  همچنین به موازات این سیاست ادامه ی تهدید و توطئه گری علیه ی رهبران کشور های عربی نیز دنبال  شود که تلاش برای روند مذاکرات صلح در خاورمیانه و اتحاد مردم فلسطین برای تشکیل کشور مستقل فلسطین می کنند . بهر صورت باید افزود با شکست طرح توطئه ی پیشروی و گسترش جنگ نوار غزه و رو شدن نقش لوطی جماران و سپاه پاسداران و با تلاشی که قاهره برای اتحاد حماس  با ساف کرده که مورد حمایت کشورهای عربی و غربی مواجه شده است . بعید است  با وضعیت بحرانی و خطری و انزوائی که رژیم تروریستی آخوندی در آن قرار گرفته است و در شرایطی که خط زنجیره ای شکست های اخبرش که  در منطقه نصیبش شده و همچنان ادامه دارد همچون گذشته بدون پرداخت هزینه ی سنگین بتواند اهداف شوم و پلید خودش را در منطقه ی خاور میانه ادامه دهد.

هوشنگ – بهداد

روزنامه ی کیهان شنبه 10 اسفند ماه سال 1387

چشم انداز مذاکرات قاهره(يادداشت روز)

مذاکرات جاری در قاهره از یک سو میان طرف های مختلف فلسطینی و از سوی دیگر میان نمایندگان رژیم صهیونیستی و فلسطینی ها با میانجیگری دولت مصر در جریان است. این مذاکرات با گمانه زنی های متفاوت توام شده است. عمر سلیمان ، مدیر مصری این مذاکرات می باشد آن را «اتفاقی مهم در تاریخ جدید فلسطین» می داند و در مقابل بعضی از تحلیلگران سیاسی با اشاره به سابقه مذاکرات میان طرف های مورد اشاره معتقدند این مذاکرات از «ارزش عملی» برخوردار نیست. در این خصوص توجه به موارد زیر می تواند در ارزیابی این مذاکرات موثر باشد.

1- بعد از انتخابات زمستان سال 1384 که در آن جنبش حماس نزدیک به 75 درصد از 120 کرسی مجلس قانونگذاری فلسطین را به دست آورد، لزوم تشکیل «دولت وحدت ملی» از سوی حماس و بسیاری از کشورهای منطقه مورد تاکید قرار گرفت. ولی تشکیلات خودگردان فلسطین و جریان فتح از پذیرش مسئولیت در دولت به رهبری حماس خودداری کرد. بعدها برای حل مشکل با پشتیبانی ایران مذاکرات مکه شکل گرفت و به امضای «سند مکه» میان نمایندگان ارشد جنبش حماس و جنبش فتح انجامید. ولی جریان فتح به توافق پایبند نماند و کار به مناقشه ای انجامید که 22 ماه پیش به اخراج بقایای جنبش فتح و تشکیلات خودگردان از غزه منجر گردید. پس از آن بار دیگر موضوع مذاکرات میان طرفین با ابتکار ایران و مذاکره با یمن برای پذیرش نقش میزبان دنبال شد، ولی در عمل این گفت وگوها شکل نگرفت. اینک این گفت وگوها با میزبانی مصر و مشارکت فعال حماس در جریان است و به توافقات اولیه منجر شده است.

2- آنچه تا اینجا توافق شده است تشکیل پنج کمیته شامل کمیته تشکیل دولت وحدت ملی، کمیته ارتقاء و فعال سازی سازمان آزادیبخش فلسطین، کمیته انتخابات آتی، کمیته ایجاد سیستم های امنیتی مشترک و کمیته آشتی ملی می باشد این کمیته ها از 20 اسفندماه شروع به کار خواهند کرد و 20 روز فرصت دارند تا توافق نهایی پیرامون هر کمیته را اعلام نمایند.مبنای دولت وحدت ملی، مجلس فعلی فلسطین می باشد و دولت جدید باید از این مجلس رأی اعتماد بگیرد. از همین رو توافقات این کمیته می تواند مجلس را از حالت تعلیق خارج کند، بر مبنای مذاکرات مقدماتی حماس به عضویت ساف درخواهد آمد، انتخابات در موعد مقرر- زمستان سال آینده- برگزار می شود و احتمالا دوره مسئولیت محمود عباس که در روز بیستم دی ماه به پایان رسیده است برای مدتی تمدید می شود. براساس مذاکرات مقدماتی موقعیت اداری فتح و خودگردان در غزه بازسازی می شود و جزئیات آشتی ملی که آزاد شدن زندانیان دو طرف جزء آن است توافق می شود.

3- مذاکرات قاهره از سوی طرف های مختلف عربی و غربی مورد استقبال قرار گرفته است. وزیر خارجه انگلیس آن را «آغازی بر حل مشکلات» معرفی کرده، نخست وزیر سوئد که کشورش به زودی رئیس دوره ای اتحادیه اروپا خواهد بود نیز اعلام کرد سازش میان فتح و حماس به برگزاری انتخابات آینده کمک می کند. کشورهای عربی مخالف حماس- شامل مصر، عربستان و اردن- نیز از مذاکرات جاری قاهره استقبال کرده اند. استقبال مخالفان غربی و عربی دولت هنیه و حماس از مذاکرات قاهره فضایی را به وجود آورده است که گویی این مذاکرات تنزل قدرت حماس را در پی دارد. در حالیکه استقبال طرف های عربی و غربی توأم با به رسمیت شناختن حماس و پذیرش ضمنی نتیجه انتخابات گذشته و آتی مجلس است. انتخاباتی که در آن حماس نمایندگی اکثریت فلسطینی ها را بعهده دارد. حماس در طول 3 سال گذشته اگرچه نمایندگی اکثریت فلسطینی ها را در اختیار داشت ولی هیچگاه از سوی کشورهای اروپایی و تروئیکای عربی مورد پذیرش قرار نگرفت. با این وصف مذاکرات قاهره اگرچه با میزبانی طرفی صورت می گیرد که سابقه دشمنی با مقاومت فلسطین دارد ولی نتایج مذاکرات در چارچوب اهداف حماس خواهد بود. در عین اینکه حماس منافع خود را با منافع عمومی فلسطین گره زده است.

4- تفاهم طرف های فلسطینی و فراتر از آن «تفاهم عربی» در شرایطی که ائتلاف حزب لیکود، حزب اسرائیل خانه ما و شاس در حال به دست گرفتن دولت رژیم صهیونیستی است از اهمیت مضاعفی برخوردار است. این تفاهم می تواند تا حدود زیادی حرکت های نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی را مهار کند. توافق اولیه گروههای فلسطینی سبب شد که اولمرت مذاکرات به تعلیق درآمده با طرف فلسطینی در قاهره را بار دیگر با بازگرداندن «عاموس گلعاد»- معاون باراک وزیر جنگ- فعال نماید. احتمال زیادی وجود دارد که رژیم تل آویو در دوره نخست وزیری «بنیامین نتانیاهو» درصدد تسلط بر بیت المقدس شرقی و توسعه شهرک سازی در مناطق کرانه- بخصوص الخلیل- برآید. هماهنگی بیشتر طرفهای فلسطینی می تواند مانع حرکت رژیم صهیونیستی بشود.

5- مذاکرات جاری قاهره میان طرف های فلسطینی دارای دو بخش است یک بخش آن شامل مواضع مشترک در برابر رژیم صهیونیستی است و بخش دیگر آن شامل موارد اختلافی میان این گروههاست. در بخش اول که تقریبا اختلافی میان دو طرف مشاهده نمی شود شامل برچیدن دیوارها از اطراف مناطق مسلمان در کرانه، قدس و جنین، مقابله با یهودی سازی بیت المقدس، مقابله با شهرک سازی های رژیم صهیونیستی بخصوص در قدس و الخلیل و مقابله با سیاست اخراج فلسطینی ها از سرزمین های 1948 می باشد. در مورد پایان دادن به محاصره غزه از سوی رژیم صهیونیستی هم تفاوتی میان طرفین مشاهده نمی شود الا اینکه احمد قریح رئیس گروه پنج نفره مذاکره کننده فتح، رفع محاصره غزه را با بازگشت تشکیلات خودگردان به غزه گره زده است. این در حالی است که موضوع بازگشت تشکیلات خودگردان بخشی از موضوعاتی است که حماس با کلیات آن موافقت کرده و برای آن کمیته خاصی شکل گرفته است.

مذاکرات سیاسی میان دو طرف فلسطینی تا آنجا که به اختلافات ملی آنان بازمی گردد دارای سابقه زیادی است. پیش از این حداقل سه دور مذاکره در دمشق، مکه و قاهره برگزار و به توافق نیز منجر شده و حماس و جهاد هیچگاه در مقابل آن قرار نداشته اند. در این دور کافی است که طرف فتح التزام بدهد و مفاد توافقنامه را-برخلاف دفعات قبل- رعایت کند. طرف مصری بر پایبندی فتح به توافق تاکید دارد و این خود می تواند امیدواری بیشتری را برای بقاء و اجرایی شدن توافق به وجود آورد.

6- برخلاف گذشته، امروز فتح بیش از حماس به این توافق احتیاج دارد چرا که پیروزی مقاومت در جنگ 22 روزه، موقعیت حماس را تحکیم بخشیده و چشم انداز انتخابات آینده مجلس، این موقعیت را پایدار نشان می دهد. فتح در جریان مذاکرات قاهره تلاش می کند تا با تاکید بر نقش راهگشای خود در باز کردن گذرگاهها و تماس با طرف اسرائیلی، حماس را به پذیرش تداوم نقش فتح در معادله فلسطین متقاعد کند. البته حماس نیز که نمی خواهد طرف اسرائیلی را به رسمیت بشناسد و با آن به گفت وگوی رو در رو بپردازد و از سوی دیگر باز شدن گذرگاهها و انتقال محموله های کمک را برای اداره غزه و بازسازی آن ضروری می داند، نقش محمود عباس و گروه او را تحت شرایطی می پذیرد. در واقع حماس در دو جایگاه «دولت» و «مقاومت» و تداول بین این دو نقش به الزاماتی تن می دهد و در عین حال درصدد برمی آید تا تنگناها را پشت سر بگذارد.

7- دولت مصر در این بازی نقش یک «کافه» را بازی می کند که دو طرف قرار خود را در آنجا گذارده اند و در ضمن هزینه پذیرایی را می پردازند. این کافه البته تنها کافه ای است که در شرایط فعلی می توان در آن قرار گفت وگو گذاشت- مصر تنها همسایه فلسطینی های ساکن غزه است- و این به صاحب این کافه یک موقعیت منحصر به فرد داده و می تواند به دیگران اعلام کند که صاحب رستوران مهمی است. مصری ها در جریان مذاکره میان دو طرف فلسطینی در شرایطی نبوده اند که شرطی را به طرفین تحمیل کنند و البته در کنار شرایط از قبل اعلام شده فتحی ها ایستاده اند. ولی شرایط فتحی ها با اهداف حماس فاصله چندانی ندارد.

8- دو موضوع مهم و اساسی از متن مذاکرات قاهره حذف شده اند یکی وضعیت بازسازی غزه است و دیگری امضای آتش بس با طرف اسرائیلی. حماس و دولت اسماعیل هنیه معتقدند نباید به تشکیلات خودگردان که در جریان جنگ 22 روزه مواضع نادرستی داشته  و نیز به فساد مالی شهرت دارد، اجازه ورود به موضوع بازسازی داد. موضوع آتش بس نیز مورد اختلاف طرفین است. محمود عباس و تشکیلات خودگردان به امضای آتش بس دائمی تاکید دارند و اسماعیل هنیه و مقاومت فلسطینی روی محدود کردن آتش بس به دوره 18 ماهه تاکید دارند. بر همین اساس بسیاری از تحلیلگران گفته اند رژیم صهیونیستی از مذاکرات دو طرف فلسطینی در قاهره طرفی نمی بندد.

سعدالله زارعی